مدیرکل سازمان محیط زیست استان یزد گفت: امروز شاهد پیشرفت فن‌آوری‌های زیست محیطی صنایع در رفع آلایندگی‌ها هستیم.
به گزارش کاوش یزد به نقل از تسنیم، استان یزد با وجود کارخانه‌های متعدد به ویژه در مسیرهای اردکان، میبد، اشکذر و مهریز جزء استان‌های صنعتی به شمار می‌رود و در چند سال گذشته به دلیل آلودگی بیش از حد این کارخانه‌ها شاخص پاکی محیط زیست تا حد زیادی کاهش یافته تا جائیکه اکنون بسیاری از همین کارخانه‌ها درصدد کمک به محیط زیست آمدند.
تعدادی از صنایع با خلاقیت و نوآوری خود در راستای پاکی محیط زیست حتی به الگویی مناسب برای کارخانه‌های دیگر تبدیل شدند، صنایعی که وجود آن‌ها برای پیشرفت و رونق ضروری است و شاید پیش از این‌ها باید از نظر پاکی مورد توجه قرار می‌گرفتند و حالا که خودشان پیش قدم شدن برای کاهش آلایندگی صنایعشان شدند، باید به فال نیک گرفت چراکه هم یک نوع خودباوری و نوآوری در زمینه کاری به وجود آوردند و هم به حفظ محیط زیست کمک می‌کنند.
نیره پورملایی، مدیرکل سازمان محیط زیست استان یزد در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در یزد اظهار داشت: کار و وظیفه ما نظارت و پایش است مانند مرکز پایش زیست محیطی که به همین منظور راه انداختیم.
وی گفت: محور صنعتی که در شهر داریم بالغ بر 80 درصد صنایع در آن حضور دارند و بیش از همه صنایع کاشی و سرامیک علاوه بر اینکه 80 درصد سکونتگاه‌ها هم در همین محور هستند و این کنار هم بودن سبب می‌شود که اگر تبعات ناشی از صنعت رعایت نشود متوجه جوامع انسانی شود همانگونه که در سال‌های اخیر دیدیم.
مدیرکل سازمان محیط زیست استان یزد تشریح کرد: بالا رفتن شاخص کیفی در روزهایی که اینورژن هوا داریم دلیل بر این است که موضوع آلایندگی از ظرفیت زیست محیطی خودمان بالاتر رفته و باید آن را قبول کنیم، بنابراین باید توسعه صنایع آلاینده یا آب‌بر را در این محور محدود یا ممنوع کنیم و صنایعی که در حال فعالیت هستند مسئولیت خود را در قبال محیط زیست انجام دهند و این تصور نباشد که الآن محیط زیست چیزی فرای صنایع ایجاد شده است.
وی افزود: خروجی‌‌های صنایع شامل هوا، آب و پسماندها جزئی از همان کارخانه‌ها است و مدیریت آن‌ها هم با خودشان است و فقط نیاز دارد که صنایع با استفاده از فناوری‌ها آلودگی‌ها را تا حد استاندارد پایین بیاورند و کنترل کنند.
پورملایی گفت: امروز فن‌آوری‌های زیست محیطی داریم که خود صنایع ایجاد کردند، بر روی آن کار کرده و توانستند در حد استاندارد به نتیجه برسند که به همه مردم و صنایع دیگر این تکنولوژی را معرفی می‌کنیم تا بتوانند استفاده و الگوبرداری کنند.
وی با اشاره به اینکه وظیفه صنایع است که از این فن‌آوری‌ها استفاده کنند، بیان کرد: در غیر این صورت، سازمان محیط زیست بر اساس وظیفه سازمانی خود اقدام می‌کند و رفتن جز صنایع آلاینده و معرفی به مراجع قضائی در دستور کار قرار می‌گیرد.
وی با تأکید بر اینکه همت خوبی در رفع آلایندگی‌ها در صنایع مختلف می‌بینیم، گفت: امیدواریم با شرایطی که در اداره کل برای صنایع ایجاد شده و البته موضوعاتی که مدنظر خودشان است، گام‌های مؤثر در این زمینه برداشته شود چراکه محیط زیست متعلق به همه است و نه یک ارگان یا سازمان خاص و همه باید در حفظ آن کوشا باشیم.
پورملایی افزود: امروز شاهد نگاه متفاوتی در حوزه پژوهش هستیم و حوزه محیط زیست هم با استفاده از نوآوری در صنایع شاهد کاهش آلاینده‌های آب، هوا و پسماند است که کمک حال سایر صنایع هم می‌تواند باشد.
همکاری صنایع با محیط زیست و بهره‌گیری از روش‌های علمی و پژوهشی برای رفع آلاینده‌های کارخانجات مختلف می‌تواند نویدی بر پیوند پاک محیط زیست و صنایع باشد، صنایعی که وجودشان ضروری و محیط زیستی که حضورش طبیعی و واجب است.
محمد مسعود صحت‌بخش مدیر بازرگانی یکی از شرکت‌های فولادی یزد گفت: طرح ساماندهی غبارگیر قبلا با 30 درصد راندمان فعالیت می‌کرد ولی با توجه به اخطارهای سازمان محیط زیست طرح داکت هوس که پوشش روی کوره را بیشتر می‌کند، طراحی کردیم که با این روش 60 درصد راندمان بالا رفته و تا 90 درصد آلایندگی‌ها را کاهش داده علاوه بر آن پاشش ذوب را کمتر و آلودگی‌های بعد از فرآیند ذوب که مربوط به تخلیه ذوب یا تخریب کوره بوده کاهش یافته و به صورت کامل کار می‌کند و رضایت محیط زیست را هم دارد.
وی با اشاره به اینکه این طرح فعلا در کشور منحصربه‌فرد است، بیان کرد: 2میلیارد و 700 هزار تومان هزینه این طرح شده که می‌توانیم این طرح را به سایر شرکت‌ها و صنایع معرفی کنیم و مشاوره‌های لازم را بدهیم.
به نظر می‌رسد که صنعتگران با نوآوری و پژوهشی که در رفع آلایندگی صنایعشان دارند در کنار همکاری مسئولان متولی محیط زیست دریچه‌های تازه‌ای از حفظ محیط زیست را برای طبیعت باز کردند.
اثرات مطلوب فن‌آوری و پژوهش در زمینه محیط زیست بیش از هر چیزی به کاهش آلودگی‌های صنایع کمک کرده چراکه حفظ محیط زیست در اولویت کاریشان قرار گرفته و این امر یعنی تداوم حیات کاری خود صنایع و این عمل بزرگترین خدمت به نسل حال و آینده است.
