از ساعت ۳ و نیم صبح، اسنپ‌بک رسما اجرا و قطعنامه هایی که عمدتا در دهه هشتاد و اوائل نود علیه ایران صادر شده بود، دوباره احیا شدند؛ این به معنای مرگ رسمی توافق جامع اقدام مشترک با همان برجام است.
اصلی‌ترین قطعنامه هایی که علیه ایران دوباره اعمال خواهند شد عبارتند از:
قطعنامهٔ ۱۶۹۶ شورای امنیت سازمان ملل (۲۰۰۶)
قطعنامهٔ ۱۷۳۷ شورای امنیت سازمان ملل (۲۰۰۶)
قطعنامهٔ ۱۷۴۷ شورای امنیت سازمان ملل (۲۰۰۷)
قطعنامهٔ ۱۸۰۳ شورای امنیت سازمان ملل (۲۰۰۸)
قطعنامهٔ ۱۹۲۹ شورای امنیت سازمان ملل (۲۰۱۰)
فرانس ۲۴ در ادامه گزارشی منتشر کرده که توضیحات بیشتری درمورد بازگشت قطعنامه ها ارائه کرده است.
تحریم‌ها چه چیزهایی را هدف قرار می‌دهند؟
تحریم‌ها شرکت‌ها، سازمان‌ها و افرادی را هدف می‌گیرند که به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم در برنامه هسته‌ای ایران یا توسعه موشک‌های بالستیک آن نقش دارند.
ارائه تجهیزات لازم، تخصص یا تأمین مالی، همگی می‌توانند دلیلی برای تحریم باشند.
نوع تحریم ها
تحریم‌هایی که دوباره برقرار خواهند شد شامل تحریم تسلیحات متعارف است که هرگونه فروش یا انتقال سلاح به ایران را ممنوع می‌کند.
واردات، صادرات یا انتقال قطعات و فناوری‌های مربوط به برنامه هسته‌ای و بالستیک ممنوع خواهد شد.
دارایی‌های نهادها و افراد ایرانی یا گروه‌های مرتبط با برنامه هسته‌ای که در خارج از کشور قرار دارند مسدود خواهد شد.
افرادی که در فعالیت‌های هسته‌ای ممنوعه مشارکت داشته باشند ممکن است از سفر به کشورهای عضو سازمان ملل محروم شوند.
کشورهای عضو سازمان ملل موظف خواهند شد دسترسی ایران به تسهیلات بانکی و مالی را که می‌تواند به برنامه‌های هسته‌ای یا موشکی کمک کند، محدود کنند.
هر فرد یا نهادی که رژیم تحریم‌ها را نقض کند، ممکن است با مسدود شدن دارایی‌هایش در سراسر جهان روبه‌رو شود.
اتحادیه اروپا تحریم‌های جداگانه خود را داشت
اقدامات جداگانه اتحادیه اروپا نیز ممکن است اکنون همراه با تحریم‌های اصلی جهانی دوباره برقرار شوند.
ایالات متحده همین حالا هم تحریم‌های خود را اعمال می‌کند، از جمله تحریم‌هایی که خرید نفت ایران توسط سایر کشورها را ممنوع می‌کند؛ تحریم‌هایی که پس از خروج دونالد ترامپ از توافق هسته‌ای در دوره نخست ریاست‌جمهوری‌اش برقرار شدند.
فرآیند «اسنپ‌بک» چگونه اجرا می‌شود؟
فرآیند «اسنپ‌بک» قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل را دوباره فعال می‌کند، اما اجرای عملی آن نیازمند این است که کشورهای عضو سازمان ملل قوانین خود را برای تبعیت به‌روزرسانی کنند.
اجرای این تحریم‌ها به اتحادیه اروپا و بریتانیا بستگی دارد تا قوانین لازم را تصویب کنند، اما هیچ‌کدام تاکنون جزئیاتی درباره این روند ارائه نداده‌اند.
تحریم‌ها چگونه اجرا می‌شوند؟
قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل و تحریم‌های مربوطه الزام‌آور هستند – اما به‌طور مرتب نقض می‌شوند.
سؤال اصلی این است که آیا کشورهایی مانند چین و روسیه، که فعال‌سازی «اسنپ‌بک» را غیرقانونی می‌دانند، ممکن است تصمیم بگیرند از آن تبعیت نکنند یا خیر.
برخی کشورها، از جمله چین، با وجود تحریم‌های آمریکا همچنان به تجارت با ایران ادامه دادند.
قدرت‌های اروپایی انتظار دارند روسیه از تحریم‌ها تبعیت نکند، اما درباره واکنش چین – که مقدار قابل توجهی نفت از ایران وارد می‌کند – مطمئن نیستند.
کلِمان ترم، پژوهشگر وابسته به «مؤسسه بین‌المللی مطالعات ایرانی» مرتبط با دانشگاه سوربن، گفته است: «دور زدن تحریم‌ها هزینه دارد؛ هم هزینه سیاسی و هم هزینه مالی و اقتصادی، زیرا تراکنش‌های مالی گران‌تر می‌شوند»،
شرکت‌های کشتیرانی نمونه‌ای از کسب‌وکارهایی هستند که فشار را احساس خواهند کرد.
ترم افزود: «در مورد تحریم‌های سازمان ملل، احتمالاً شاهد یک محاصره کامل نخواهیم بود، بلکه افزایش هزینه‌ها را تجربه خواهیم کرد.»
