مسجد میبد بعد از ۲۵۰ سال سر از خاک بیرون آورد

مسجد جام محمد آباد میبد که بیش از ۲۵۰ سال زیر شن مدفون بوده، درحالی دوباره سرازخاک برآورده که همچنان امکان زیرشن رفتن آن وجود دارد.

به گزارش کاوش یزدبه نقل از تسنیم ، شهرستان میبد دارای ویژگی های بسیار زیادی است که سبب شده در حوزه میراث فرهنگی و ابنیه های تاریخی از جایگاه والایی در کشور و جهان برخوردار باشد.

قدمت بیش از هفت هزار ساله این شهرستان از یک سو و وجود بناهایی همچون نارین قلعه میبد که یکی از منحصر به فردترین بناهای تاریخی کشور و حتی جهان به حساب می آید میبد را به نگینی درخشان در حوزه میراث فرهنگی تبدیل کرده است.

در این بین اما آثاری هم وجود دارند که چندان شناخته شده نیستند و بسیاری از مردم از وجود آنها اطلاعی ندارند که از جمله این آثار می توان به مسجد تاریخی جامع محمدآباد اشاره کرد که سالهای سال زیر شن های کویری در میبد مدفون بوده است.

این مسجد تاریخی از ساختمانی بسیار زیبا و در عین حال ساده ساخته شده و قدمت بسیار بالایی دارد اما همیشه به دلیل قرار گرفتن در مسیر باد و رفتن زیر خاک از دید مردم پنهان بوده است.

با این وجود همت مردم این محله به ویژه بانوان آن سبب شده که دوباره این مسجد زیبا از زیر خاک سربیرون بیاورد و درخشش جاودانه ای در آثار تاریخی شهرستان داشته باشد.

یکی از بانوان حاضر در روند پاکسازی این مسجد در گفت‌و‌گو با خبرنگار تسنیم در یزد با اشاره به اینکه وجود چنین بناهای تاریخی در میبد برای مردم این شهر از ارزش و اهمیت بسیار بالایی برخوردار است اظهار داشت: امروز که این مسجد پس از 250 سال سراز خاک بیرون آورده، بسیار خوشحال هستیم و امیدواریم که همچنان این روند باقی بماند.

وی با بیان اینکه نگرانی مردم از فرو رفتن دوباره مسجد زیر خاک است گفت: شهرستان میبد دارای آثار تاریخی بسیار زیادی است که اگر به درستی از آنها مرمت شود می‌تواند زمینه جذب گردشگران بسیاری را فراهم آورد.

این بانوی میبدی افزود: با توجه به نبود در و پنجره در بنای این مسجد همچنان امکان فرو رفتن آن زیر گرد و غبار هست و از مسئولان به ویژه میراث فرهنگی درخواست داریم تا جلوی مدفون شدن مجدد آن را بگیرد.

در هر کجای شهرستان میبد که نظر بیاندازیم، بسیاری از آثار تاریخی را مشاهده می‌کنیم که می‌توانند زمینه جذب گردشگران بسیاری را فراهم کند اما متاسفانه بسیاری از این آثار به حال خود رها شده‌اند.

اینکه ما برای حفاظت از آثار تاریخی صرفا به برخی تک بناها یا نمای بیرونی آثار توجه داشته باشیم می‌تواند نقطه ضعف بزرگی به حساب آید که در سال‌های آینده خسارت‌های بسیار شدیدی را به گردشگری استان و این آثار ارزشمند وارد آورد.